O obxectivo de ‘A Vila da Mañá’ é cambiar o modelo de vila ou cidade, creemos que outra pode ser posible. Isto conséguese a través da participación protagónica das nenas, nenos e adolescentes do lugar que, traballando cos conceptos fundamentais a través de accións de urbanismo táctico convértense en cidadanía activa capaz de transformar os seus espazos.

La Opinión A Coruña 07/09/2020

“Cuánto é un metro e medio?” 

“Co programa ‘A Vila do Mañá’, Sandra González analiza o deseño das cidades e se están adaptadas ás novas medidas derivadas do Covid-19. Para comprobalo, saíu á rúa, en Arzúa, con nenos e nenas que utilizaron flotadores para medir a distancia de seguridade. “Moitas veces non hai por onde camiñar”, indica a arquitecta coruñesa

“Cantas persoas saben canto é un metro e medio?”, pregúntase a arquitecta coruñesa Sandra González, creadora e directora do programa A Vila do Mañá, co que analiza, xunto aos máis pequenos, o deseño das cidades e impulsa a recuperación de espazos para os peóns. A iniciativa suma agora un novo condicionante: manter a distancia de seguridade para evitar contagios. “Estamos nunha nova situación, unha nova realidade, e temos que ver se as cidades están adaptadas para as novas medidas”, expón.

Para comprobalo, pasea con nenos e nenas por rúas e avenidas. Esta fin de semana foi a quenda de Arzúa. Como accesorios para o paseo, máscara e flotador. “Puxémoslles aos participantes flotadores dun metro e 30 centímetros para que fosen conscientes da distancia que hai que manter, sobre todo agora que empezan o colexio”, conta.

Moitos se sorprenderon ao comprobar o lonxe que se atopaban uns doutros. Pero ese non era o obxectivo da actividade, senón saber se as cidades están preparadas para esta nova realidade. “Nalgunha rúa pequena case nin entrabamos”, revela a arquitecta, á que lle gustaría levar esta iniciativa a “cidades máis grandes”.

É a primeira vez tras o confinamento que A Vila do Mañá entra en acción, pois moitas actividades “tiveron que cancelarse” polo incremento de contagios. Sandra González defende que a pandemia demostrou que “se necesitan máis espazos para os peóns”. “É momento de reformular as cidades. Non escapar ao campo. A cidade ten que ter unha nova identidade. Que sexa o que ten que ser, é dicir, para as persoas”, resume.

Nos seus paseos cos máis pequenos, a arquitecta comproba que “moitas veces non hai por onde camiñar”. “As cidades non están adaptadas. Pídennos que nos concienciemos por l coronavirus, pero na maioría das rúas é imposible. As beirarrúas adoitan ser dun metro de ancho, ao que hai que sumar as terrazas e os coches”, indica.

Nace así unha “nova oportunidade” para as cidades. “Como A Coruña, que está a tentar peonalizar algunhas zonas”, pon como exemplo, á vez que aposta por “humanizar todo un pouco máis” para que estes sitios “recuperen a súa identidade”. Unha idea que transmite sempre aos participantes dos talleres. Ata o mércores seguirá explorando Arzúa e Sandra González xa pensa no seguinte reto.”

“A Vila do Maña” traballa con elementos tridimensionais baseándose no “terceiro don” de Froebel.
Na arquitectura temos de referencia a Froebel, a través de Frank Lloyd Wrigth que foi educado con este método. Trátase dun sistema baseado na creatividade e intuición da nena, neno a través da experiencia directa, o xogo e a natureza. Crea un recurso pedagóxico baseado en “dons” e “ocupacións”. Os “dons” son materiais pedagóxicos que non cambian pero transfórmanse; as ocupacións son actividades na que as nenas, nenos xogan mediante a transformación dos obxectos que manipula. Os “dons” son precursores dos bloques de construción da actualidade (Lego, Tente, …).

O obxectivo de ‘A Vila da Mañá’ é cambiar o modelo de vila ou cidade, creemos que outra pode ser posible. Isto conséguese a través da participación protagónica das nenas, nenos e adolescentes do lugar que, traballando cos conceptos fundamentais a través de accións de urbanismo táctico convértense en cidadanía activa capaz de transformar os seus espazos.

Neste caso trabállase coa sustentabilidade, reflexionando sobre a forma na que nos relacionamos co planeta e facendo conscientes as nenas, nenos e adolescentes de que o sustentable consiste nun equilibrio entre aquilo que nos permite desenvolver a nosa vida e o que non compromete a supervivencia das futuras xeracións. E así, darnos conta de que só temos un planeta con recursos limitados que hai que coidar.

Para a concienciación sobre a inclusión do verde na cidade, propónselles as nenas, nenos e adolescentes a creación destas bombas, que se compoñen dunha parte de arxila, abono natural, e unha mestura de sementes complementarias, neste caso utilizouse a chamada mestura azteca o precolombina (xudías, millo, cabaza…), desenvoltas polo nipón Masanobu Fukuoka.

O obxectivo de ‘A Vila da Mañá’ é cambiar o modelo de vila ou cidade, creemos que outra pode ser posible. Isto conséguese a través da participación protagónica das nenas, nenos e adolescentes do lugar que, traballando cos conceptos fundamentais a través de accións de urbanismo táctico convértense en cidadanía activa capaz de transformar os seus espazos.

Neste caso trabállase ca paisaxe, buscando a interacción entre a construída, a mais natural e os territorios intermedios. Entender como as persoas construímos e modifícamos a paisaxe e como a habitamos e nos constrúe a nos e a nosa identidade.

Con todo isto, créase un mural colorido outorgado polos sobres de cores xeotextíls, nos que se introduce terra, auga e as bombas de sementes e que irase complementando paulatinamente polo verde das plantas nacidas, preparadas por eles mesmos.