O obxectivo de ‘A Vila da Mañá’ é cambiar o modelo de vila ou cidade, creemos que outra pode ser posible. Isto conséguese a través da participación protagónica das nenas, nenos e adolescentes do lugar que, traballando cos conceptos fundamentais a través de accións de urbanismo táctico convértense en cidadanía activa capaz de transformar os seus espazos.

Neste caso trabállase ca paisaxe, buscando a interacción entre a construída, a mais natural e os territorios intermedios. Entender como as persoas construímos e modifícamos a paisaxe e como a habitamos e nos constrúe a nos e a nosa identidade.

O obxectivo de ‘A Vila da Mañá’ é cambiar o modelo de vila ou cidade, creemos que outra pode ser posible. Isto conséguese a través da participación protagónica das nenas, nenos e adolescentes do lugar que, traballando cos conceptos fundamentais a través de accións de urbanismo táctico convértense en cidadanía activa capaz de transformar os seus espazos.

Neste caso trabállase ca vila, como o seu hábitat, o seu taboleiro de xogo por descubrir. Comprender a súa estrutura, conformación, morfoloxía, os seus baleiros e os seus cheos, a súa historia, as súas tradicións e as súas cuestións simbólicas e inmateriais é indispensable para poder reflexionar sobre como se moven duns sitios a outros, os percorridos, os puntos importantes onde se desenvolve a vida das nenas, nenos e adolescentes da comunidade.

“A Vila do Maña” traballa con elementos tridimensionais baseándose no “terceiro don” de Froebel.
Na arquitectura temos de referencia a Froebel, a través de Frank Lloyd Wrigth que foi educado con este método. Trátase dun sistema baseado na creatividade e intuición da nena, neno a través da experiencia directa, o xogo e a natureza. Crea un recurso pedagóxico baseado en “dons” e “ocupacións”. Os “dons” son materiais pedagóxicos que non cambian pero transfórmanse; as ocupacións son actividades na que as nenas, nenos xogan mediante a transformación dos obxectos que manipula. Os “dons” son precursores dos bloques de construción da actualidade (Lego, Tente, …).

“A Vila do Mañá” xorde do dereito á cidade, tal como defendía Henri Lefebvre, polo que as persoas que habitan nela teñen dereito ao seu goce, á súa transformación e a que reflicta a súa maneira de entender a vida en comunidade. Dende este punto de vista, como non incluír o dereito de nenas, nenos e adolescentes á súa vila? Por iso, considerase o espazo público como un espazo común de aprendizaxe e construción colectiva no que a infancia e a adolescencia tamén debe ter cabida.

The aim of ‘A Vila da Mañá’ is to change the model of town or city, we believe that another one can be possible. This is achieved through the protagonist participation of local children and adolescents who, by working with fundamental concepts through tactical urban planning actions, become active citizens capable of transforming their spaces.

Neste caso trabállase coa percepción, ca do propio corpo e da contorna que os rodea. Entendendo como perciben a súa vila, tratamos de provocar nas nenas, nenos e adolescentes unha nova visión dos espazos cotiás, buscando romper co coñecido e que poidan ver os mesmos lugares con outros ollos.

“O propósito da arte é o de impartir a sensación das cousas como son percibidas e non como son sabidas (ou concebidas). A técnica da arte “estrañar” aos obxectos, de facer difíciles as formas, de incrementar a dificultade e magnitude da percepción non é estético como un fin en si mesmo e debe ser prolongado. A arte é unha maneira de experimentar a calidade ou esencia artística dun obxecto; o obxecto non é o importante.”

Viktor Shklovski

Comézase a traballar coa PERCEPCIÓN. Como perciben os futuros habitantes do lugar a súa vila ou cidade?, para iso propónselles aos participantes que con debuxos sinxelos nos mostren cales son os elementos fundamentais para eles, ou de especial interese da súa vila ou cidade. Deste xeito saberemos cal é a súa visión do lugar que habitan e así poder traballar a visión colectiva de todos os participantes.