Teixeiro
TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA
Participación protagónica coa obra de Ánxeles Penas
E digovos:
Si eu tivese o carreiro para chegar a Prometeo
basoiraría a sombra que vos pon pesadelos nas meniñas,
a noite tecida cos fíos do medo
que nalgún tempo argallastes
-non sei cándo-,
deuses do escuro,
sombra das nais abraiadas que paren si saber
Pois é xa tempo de sachar as searas da vida
para que naza trigo dourado,
maínzo que faísca ao sol, vendima ardente
Pois é xa tempo de baleirar o pozo mouro,
de quitarlle o loito ás augas
É xa tempo da loita co Leviatán langrán
que inza a terra facéndoa formigueiro de terrores
É xa tempo
E pregúntolle á poesía polo sentido,
pero a poesía é coma o mendiño tirado na aceira:
unha demanda na desolación,
unha man que se alonga cara o frío da tarde
e que fica, aterecida de espazo, no grisallento solpor
Ela é este branco silencio do papel
coas interrogantes todas,
esta claridade agardando,
esta nevada restreba
que un quixera sementar de verbas criadoras, de versos acesos coma soles en sazón
para parir non se sabe qué leiras de sentido,
qué ringleiras de pensamentos que canten a inocencia
Así, debullo as letras coma millo
no goxo dos enigmas que atopei cando nacín
E remexo os alfabetos coma se fai coa sorte,
pois o sentido está alén das verbas
e do canso xesto dos escribas,
alén do meu oficio de remexer
Ánxeles Penas
Colorea a túa vila
A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.
