LITERATURA GALEGA archivos - A vila do mañá

Traballando coa Literatura Galega, Eduardo Blanco Amor

TOURO

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Eduardo Blanco Amor

Nun lugar carente de referencias identitarias potentes (onde o principal elemento de memoria colectiva era unha discoteca en desuso), o proxecto parte dunha infraestrutura latente: o rueiro da vila, cuxos nomes renden homenaxe a autoras e autores da literatura galega. A partir desa cartografía cultural, A Vila do Mañá converte a palabra en infraestrutura, e a literatura en ferramenta de activación urbana.

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de touro

Colorea a túa Vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Invadindo Silleda coa obra “O SIÑOR AFRANIO” de Antón Alonso Ríos

SILLEDA

Transformando a vila coa participación protagónica

INVADINDO SILLEDA COA OBRA “O SIÑOR AFRANIO” DE ANTÓN ALONSO RÍOS

O dereito da infancia e da adolescencia en PARTICIPAR na CONSTRUCIÓN da súa VILA ou CIDADE formando parte dunha CIDADANÍA ACTIVA, de tal forma que sexan partícipes e executores dos cambios na súa contorna.

Para que exista ese protagonismo, a INFANCIA e ADOLESCENCIA debe reflexionar sobre a súa contorna (espazo no que desenrolan a súa vida), o seu contexto e propoñer solucións de cambio, é dicir, tomar conciencia do que implica ser suxeito de dereito e a importancia que pode ter a súa participación como motor de cambio do resto da sociedade.

– ¡Ya cogieron a Alonso Ríos! ¡Por fin cayó el gran zorro!

Istas esclamacións cheas de gozo vesánico e outras polo estilo, con variantes faunísticas peiorativas, escoitámolas en Tui durante meses, dende o 26 de xullo de 1936, día en que as tropas sublevadas entraron na cidade, logo de vencer a resistencia das forzas militares e civís leales á República.

…

Dormín na casa do Iglesias. A iso da meia noite petaron á porta. A dona do Iglesias atendéu. Era unha veciña que pedía entrar. Decía que foran avisar á súa casa pra que fuxira, aconsellándolle do xeito ila repetía:

– Fuxe, fuxe, mais non borregues

…

A ista imprudencia sumóuse o seguinte feito, por certo ben cheo de riscos: dempóis que a Donata i a madriña do Guillermo se tiñan ido, eu fixen unha tentativa de impresionar ó Pepe de Vilachá. Díxenlle que me ía entregar ó cura de Vilameán de Tebra, xefe falanxista, aquil que nós metéramos na cadeia en Tui. O home espantóuse:

– ¡Non faga iso, que o matan!

…

Cando eu lle pedín a Pepe de Vilachán os meios pra facer a carta da miña suposta entrega, o Guillermo requiréu dil meia ducia de ovos cocidos, e acotóu:

– Veleiquí dúas resoluciós ben opostas: ti pides recursos pra entregáreste i eu pídoos pra fuxir.

…

Antes da noite cheguéi cerca da estrada de Tebra. Como escoitéi falar xente que andaba a traballar ó lado mesmo da estrada, pra non ser visto deitéime nunha chousa ante os fentos e sóio atraveséi prá outra banda xa ben entrada a noite. Ó pouco de camiñar sentínme canso. Busquéi un total axeitado pra deitarme e pasar o resto disa noite i o día seguinte.

Ver PLANO de silleda

Colorea a túa Vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

seguindo as pegadas de “O SIÑOR AFRANIO”

SILLEDA

Transformando a vila coa participación protagónica

INVADINDO SILLEDA COA OBRA “O SIÑOR AFRANIO” DE ANTÓN ALONSO RÍOS

O dereito da infancia e da adolescencia en PARTICIPAR na CONSTRUCIÓN da súa VILA ou CIDADE formando parte dunha CIDADANÍA ACTIVA, de tal forma que sexan partícipes e executores dos cambios na súa contorna.

Para que exista ese protagonismo, a INFANCIA e ADOLESCENCIA debe reflexionar sobre a súa contorna (espazo no que desenrolan a súa vida), o seu contexto e propoñer solucións de cambio, é dicir, tomar conciencia do que implica ser suxeito de dereito e a importancia que pode ter a súa participación como motor de cambio do resto da sociedade.

Ver PLANO de silleda

Colorea a túa Vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Participación protagónica coa literatura galega

Curtis

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Lupe Gómez

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Carta para o dramaturgo Francisco Pillado.

Barrio dos lápices de cores:

Querida lanterna para ver ben de noite:

Sabes quen vai gañar as eleccións por maioría absoluta?

Vai gañar unha nena coa que eu estiven xogando o sábado pola tarde. Ten cinco ou seis anos. Regaleille unha pintura de Fidel Vidal, e púxose moi contenta. Ela ensinoume o debuxo dunha bolboreta, feito por ela mesma. Eu díxenlle: “Me gustan mucho las mariposas”, e ela riu. A nena fanlle graza as cousas dos adultos, porque ela ten uns ollos pequeniños, directos. A mirada subversiva das nubes. As fotografías dos mortos cando van a votar. A nena xoga cunha vasoira, como se ela fose unha bruxa, como se ela fose un político moi humano e moi cercano á xente. Eu teño decidido o meu voto. Voulle votar a esa nena, porque os seus xestos realmente convéncenme e fanme sentir ilusión. Imaxino a esa cativa sentada na escaleira do fotógrafo Xurxo Lobato e contestando as preguntas previsibles dos xornalistas. A rapaza xoga, e non se deixa enganar pola retórica e pola palabrería baleira do mundo. A nena ri porque ela é espía dos sentimentos ocultos das persoas, dos cidadáns. A “rapaza política” le ese fermosísimo libro da editorial Laiovento, no que o escritor Xulio López Válcarcel fala de Miguel González Garcés, o mineiro de luz e bosques brillantes. As compañías de telefonía móbil deciden cando temos que falar. Se a promoción é para que falemos – de balde- as fins de semana, teremos que falar os domingos aínda que non sexamos faladores, aínda que non teñamos nada que dicir. A nena xoga. A meniña traballa. A cativa non fala. Estou relendo moitos libros gastados polo paso do tempo, e sintome renovada. Amo o teatro político que escapa correndo cando hai festa nas nubes.

Lupe Gómez.

Ver PLANO de Curtis

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Participación protagónica coa literatura galega

Teixeiro

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Participación protagónica coa obra de Ánxeles Penas

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

E digovos:

Si eu tivese o carreiro para chegar a Prometeo

basoiraría a sombra que vos pon pesadelos nas meniñas,

a noite tecida cos fíos do medo

que nalgún tempo argallastes

-non sei cándo-,

deuses do escuro,

sombra das nais abraiadas que paren si saber

Pois é xa tempo de sachar as searas da vida

para que naza trigo dourado,

maínzo que faísca ao sol, vendima ardente

Pois é xa tempo de baleirar o pozo mouro,

de quitarlle o loito ás augas

É xa tempo da loita co Leviatán langrán

que inza a terra facéndoa formigueiro de terrores

É xa tempo

E pregúntolle á poesía polo sentido,

pero a poesía é coma o mendiño tirado na aceira:

unha demanda na desolación,

unha man que se alonga cara o frío da tarde

e que fica, aterecida de espazo, no grisallento solpor

Ela é este branco silencio do papel

coas interrogantes todas,

esta claridade agardando,

esta nevada restreba

que un quixera sementar de verbas criadoras, de versos acesos coma soles en sazón

para parir non se sabe qué leiras de sentido,

qué ringleiras de pensamentos que canten a inocencia

Así, debullo as letras coma millo

no goxo dos enigmas que atopei cando nacín

E remexo os alfabetos coma se fai coa sorte,

pois o sentido está alén das verbas

e do canso xesto dos escribas,

alén do meu oficio de remexer

Ánxeles Penas

Ver plano de Teixeiro

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Traballando coa Literatura Galega, Curros Enríquez

TOURO

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Curros Enríquez

Nun lugar carente de referencias identitarias potentes (onde o principal elemento de memoria colectiva era unha discoteca en desuso), o proxecto parte dunha infraestrutura latente: o rueiro da vila, cuxos nomes renden homenaxe a autoras e autores da literatura galega. A partir desa cartografía cultural, A Vila do Mañá converte a palabra en infraestrutura, e a literatura en ferramenta de activación urbana.

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de touro

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Traballando coa Literatura Galega, Ramón Cabanillas

TOURO

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Ramón Cabanillas

Nun lugar carente de referencias identitarias potentes (onde o principal elemento de memoria colectiva era unha discoteca en desuso), o proxecto parte dunha infraestrutura latente: o rueiro da vila, cuxos nomes renden homenaxe a autoras e autores da literatura galega. A partir desa cartografía cultural, A Vila do Mañá converte a palabra en infraestrutura, e a literatura en ferramenta de activación urbana.

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de touro

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Traballando coa Literatura Galega, Rosalía de Castro

TOURO

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Rosalía de Castro

Nun lugar carente de referencias identitarias potentes (onde o principal elemento de memoria colectiva era unha discoteca en desuso), o proxecto parte dunha infraestrutura latente: o rueiro da vila, cuxos nomes renden homenaxe a autoras e autores da literatura galega. A partir desa cartografía cultural, A Vila do Mañá converte a palabra en infraestrutura, e a literatura en ferramenta de activación urbana.

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de touro

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Traballando coa Literatura Galega, Castelao

TOURO

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Traballando coa Literatura Galega, Castelao

Nun lugar carente de referencias identitarias potentes (onde o principal elemento de memoria colectiva era unha discoteca en desuso), o proxecto parte dunha infraestrutura latente: o rueiro da vila, cuxos nomes renden homenaxe a autoras e autores da literatura galega. A partir desa cartografía cultural, A Vila do Mañá converte a palabra en infraestrutura, e a literatura en ferramenta de activación urbana.

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de touro

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Participación protagónica coa obra de Rosalía de Castro

SILLEDA

TRANSFORMANDO A VILA COA PARTICIPACIÓN PROTAGÓNICA

Participación protagónica coa obra de Rosalía de Castro

Cantan os galos pr’ó dia

Erguete, meu ben, e vaite.
— Como m’ ei d’ ir queridiña,
Como m’ ei d’ ir e deixarte.

—D’ eses teus olliños negros
Como doas relumbrantes,
Hastr’ as nosas maus unidas
As vagoas ardentes caen.
¿Como m’ ei d’ ir si te quero?
Como m’ ei d’ ir e deixarte,
Si cá lengua me desvotas
E có coraçon me atraes?
N’ un corruncho do teu leito
Cariñosa m’ abrigaches
Có teu manso caloriño
Os frios pés me quentastes;
E d’ aqui xuntos miramos
Por antr’ ó verde ramaxe,
Cal iba correndo á lua
Por enriba dos pinares.
¿Como queres que te deixe
Como que de ti m’ aparte,
Si mais qu’ á mel eres dulce
E mais qu’ as froles soave?

—Meiguiño, meiguiño meigo,
Meigo que me namoraste,
Baite d’ onda min meiguiño
Antes qu’ ó sol se levante.

—Ainda dorme, queridiña,
Antr’ as ondiñas do mare,
Dorme por que m’ acariñes
E por qu’ amante me chames,
Que sol’ onda tí, meniña,
Pódo contento folgare.

—Xa cantan os paxariños,
Erguete, meu ben, qu’ é tarde.

—Deixa que canten, Marica,
Marica deixa que canten…
Si tí sintes que me vaya,
Eu relouco por quedarme.

—Conmigo, meu queridiño,
Mitá dá noite pasaches.

—Mais en tanto ti dormias
Contenteime con mirarte,
Qu’ asi sorind’ entre soños
Coidaba qu’ eras un anxel,
E non con tanta pureza
O pé d’ un anxel velase.

—Asi te quero, meu ben,
Com’ un santo dos altares,
Mais fuxe… qu’ ó sol dourado
Por riba dos montes saye.

—Irey, mais dame un biquiño
Antes que de tí m’ aparte;
Qu’ eses labiños de rosa
Inda non sei como saben.

—Con mil amores chó dera,
Mais teño que confesarme,
E moita vergonza fora
Ter un pecado tan grande.

—Pois confesate, Marica,
Que cando casar nos casen,
Non ch’ an de valer, meniña,
Nin confesores nin frades.
Adios, cariña de rosa!

Rosalía de Castro

As propias figuras de nenas, nenos e adolescentes (as súas siluetas, corpos e xestos) convértense en protagonistas visuais do espazo urbano. Non se trata de representalos, senón de que eles mesmos se inscriban na paisaxe coa súa escala, a súa linguaxe e a súa presenza viva. A súa imaxe ocupa fachadas, paredes e muros, intervindo o contorno urbano coa súa identidade colectiva e a súa potencia simbólica.

Ver PLANO de silleda

Colorea a túa vila

A vila ou cidade na que estamos traballando convertida nun taboleiro de xogos, laboratorio de experimentación no que as nenas, nenos e adolescentes poidan actuar dende un novo punto de vista.

Colorea!

Traballando coa Literatura Galega, Eduardo Blanco Amor

Traballando coa Literatura Galega, Eduardo Blanco Amor

Colorea a túa Vila

Invadindo Silleda coa obra “O SIÑOR AFRANIO” de Antón Alonso Ríos

Colorea a túa Vila

seguindo as pegadas de “O SIÑOR AFRANIO”

Colorea a túa Vila

Participación protagónica coa literatura galega

Traballando coa Literatura Galega, Lupe Gómez

Colorea a túa vila

Participación protagónica coa literatura galega

Participación protagónica coa obra de Ánxeles Penas

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Curros Enríquez

Traballando coa Literatura Galega, Curros Enríquez

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Ramón Cabanillas

Traballando coa Literatura Galega, Ramón Cabanillas

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Rosalía de Castro

Traballando coa Literatura Galega, Rosalía de Castro

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Castelao

Traballando coa Literatura Galega, Castelao

Colorea a túa vila

Participación protagónica coa obra de Rosalía de Castro

Participación protagónica coa obra de Rosalía de Castro

Colorea a túa vila

Buscar

O último

Histórico

Traballando coa Literatura Galega, Eduardo Blanco Amor

Colorea a túa Vila

Colorea a túa Vila

Colorea a túa Vila

Traballando coa Literatura Galega, Lupe Gómez

Colorea a túa vila

​

Participación protagónica coa obra de Ánxeles Penas

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Curros Enríquez

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Ramón Cabanillas

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Rosalía de Castro

Colorea a túa vila

Traballando coa Literatura Galega, Castelao

Colorea a túa vila

Participación protagónica coa obra de Rosalía de Castro

Colorea a túa vila

Buscar

O último

Tags

Histórico